Drífa

Árið er að verða búið. Látum okkur nú sjá, hvað er búið að gerast?
Ég eyddi 5 fyrstu mánuðum ársins í það að vera ólétt og af þeim sökum var ekki ráðist í nein stórræði. Var bara að skólast í HÍ að reyna að klára rannsóknarverkefni áður em ég yrði léttari,- sem tókst ekki.
Á fimmta mánuðinum urðu prinsessurnar mínar tvær báðar árinu eldri, sem sagt tveggja ára og fimm ára, dagurinn var ekki liðinn þegar farið var að spyrja hvenær næsti afmælisdagur rynni upp.
Á sjötta mánuðinum varð ég loks léttari og eignaðist yndislega fallegan og á allan hátt fullkominn sextán marka dreng.
Sjöundi og áttundi fóru í að dást að yndislegu börnunum mínum á hinum ýmsustu stöðum á landinu.
Sá níundi kom og þá byrjaði í nýjum skóla,-Háskólanum á Hólum að stúdera fiskeldi.
Tíundi og ellefti komu og fóru og ég reyndi af öllum mætti og með mikilli “hjálp” frá litla drengnum mínum að læra eins og þjarkur, bæði í eldinu og í hinu ókláraða rannsóknarverkefni.
Sá tólfti….ég þóttist himinn hafa höndum tekið í skólamálum því að hin yndislega dagmamma sem var líka með miðbarnið mitt ætlaði að taka hann svo ég gæti lært fyrir próf. En þá komu pestir, fyrst hjá mér svo hjá dagmömmunni og svo- komu tennur. En nú eru mánuðirnir ekki fleiri, við byrjum uppá nýtt
Einhverstaðar þarna inni á milli fór ég á tvenna tónleika. Þeir fyrri voru með kúlunni, spilarar þess kvölds voru INCUBUS, þeir voru mjög fínir framanaf og kúlukallinn dansaði með taktinum á milli dúra. Seinni tónleikarnir voru með Cris Cornell, SNILLD- er rétta orðið til að lýsa þeim. Þetta eina orð nær að lýsa öllu sem tónleikana snerti. Meira að segja litli kútur var góður í pössun í fyrsta skipti.
Svona eru árin sem maður stendur í útungun, maður gerir ekkert rosalega margt, en það sem maður gerir skiptir því meira máli.
Næsta ár byrjar á upptökuprófi og svo verður haldið til New York!!!!
Þetta er allt gott